Το κόστος της σιωπής: Γιατί οι οικονομικοί διευθυντές δεν μπορούν να αγνοήσουν τον κίνδυνο των κυβερνοεπιθέσεων




Ο κυβερνοκίνδυνος δεν αποτελεί πλέον απλώς θέμα πληροφορικής. Έχει εξελιχθεί σε μείζον επιχειρηματικό ζήτημα που επηρεάζει τις ταμειακές ροές, τις επιχειρησιακές δραστηριότητες, τη συμμόρφωση, τη φήμη, την εμπιστοσύνη των πελατών και τη συνολική αξία της επιχείρησης. Καθώς το κυβερνοέγκλημα γίνεται όλο και πιο εξελιγμένο και οργανωμένο, οι οικονομικοί διευθυντές και οι ηγέτες των επιχειρήσεων πρέπει να αντιμετωπίζουν τις κυβερνοαπειλές ως χρηματοοικονομικό και επιχειρησιακό κίνδυνο, και όχι απλώς ως τεχνολογική πρόκληση.
Η πιο πρόσφατη έκθεσή μας υπογραμμίζει την έκταση του προβλήματος, καθώς η Έρευνα για τις Παραβιάσεις Κυβερνοασφάλειας στο Ηνωμένο Βασίλειο αναφέρει ότι το 43% των επιχειρήσεων υπέστη παραβίαση ή επίθεση στον κυβερνοχώρο κατά το 2025/26, ενώ το phishing έπληξε το 38% των οργανισμών.
Ωστόσο, το πραγματικό κόστος ενός συμβάντος στον κυβερνοχώρο συχνά δεν περιορίζεται μόνο στον χρόνο διακοπής λειτουργίας του συστήματος. Οι επιχειρήσεις ενδέχεται να αντιμετωπίσουν διακοπή των δραστηριοτήτων τους, καθυστερήσεις στην έκδοση τιμολογίων, διακοπές στην εφοδιαστική αλυσίδα, έλεγχο από τις ρυθμιστικές αρχές, ζημιά στη φήμη τους και απώλεια εσόδων. Όλο και περισσότερο, οι κυβερνοεγκληματίες χρησιμοποιούν επίσης τα κλεμμένα δεδομένα ως μέσο πίεσης, δημιουργώντας επιπλέον κινδύνους που σχετίζονται με τη δημόσια έκθεση και την απώλεια εμπιστοσύνης.
Η λευκή βίβλος με τίτλο «Το κόστος της σιωπής» ενθαρρύνει τους οικονομικούς διευθυντές να αξιολογήσουν κατά πόσον η τρέχουσα ασφάλιση έναντι κυβερνοεπιθέσεων, τα σχέδια επιχειρησιακής συνέχειας και οι συμφωνίες με τους προμηθευτές εξακολουθούν να ανταποκρίνονται στους σκοπούς τους. Μεταξύ των βασικών ερωτημάτων περιλαμβάνονται το κατά πόσον η ασφαλιστική κάλυψη είναι επαρκής, αν τα χρονοδιαγράμματα αποκατάστασης παραμένουν ρεαλιστικά και αν οι κίνδυνοι που σχετίζονται με τρίτους έχουν κατανοηθεί σωστά.
Η προσέγγιση ERA Groupσυνίσταται στο να βοηθά τους οργανισμούς να εξετάζουν τον κυβερνοκίνδυνο από εμπορική σκοπιά. Μέσω της αναθεώρησης των ασφαλιστικών προγραμμάτων, των συμβάσεων με προμηθευτές, των δαπανών για πληροφορική και υπηρεσίες cloud, καθώς και των στρατηγικών επιχειρησιακής συνέχειας, η ERA βοηθά τις επιχειρήσεις να ενισχύσουν την ανθεκτικότητά τους, βελτιστοποιώντας παράλληλα το κόστος. Αντί να αντιμετωπίζεται η κυβερνοασφάλεια ως επιπλέον δαπάνη, η έμφαση δίνεται στις πιο έξυπνες δαπάνες και στη βελτίωση της ετοιμότητας.
Βασικό συμπέρασμα: Οι κίνδυνοι στον κυβερνοχώρο επηρεάζουν κάθε τομέα της σύγχρονης επιχειρηματικής δραστηριότητας. Οι οργανισμοί που εξετάζουν προληπτικά την έκθεσή τους σε κινδύνους, τις ασφαλιστικές τους ρυθμίσεις και τα σχέδια αποκατάστασης θα βρίσκονται σε καλύτερη θέση να προστατεύσουν τα οικονομικά τους, τη φήμη τους και τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητά τους.

