Ülkemizin karşı karşıya olduğu mali zorluklar göz önüne alındığında, çoğu görüşün ortak bir noktası var gibi görünüyor (ve bu çeşitlilik göz önüne alındığında, belki de tek ortak nokta budur): On yıllardır çok fazla harcama yaptık ve şimdi bunun bedelini ödüyoruz.
Kriz patlak verdiğinde, en savunmasız durumda olanlar üzerinde daha derin bir etki yarattı: ister devletler, ister şirketler, ister aileler olsun, krizin etkilerini hafifletecek bir mali yedek oluşturmamış olanlar.
Sonunda, siyasi sorumlulukları olanlar daha fazlasını yapabilir belki, ancak geri kalanımızın ülkenin mali sağlığı (ve aynı zamanda kendi sağlığımız) için yapabileceğimiz şey, hem bireysel olarak hem de çalıştığımız kurumlar içinde daha fazla kazanmak ve daha az harcamaktır.
En ileri görüşlü devletler gibi, günümüzde iyi şirketlerin de ciddi bir sorunu yoktur; hatta birçoğu, kaynakların (sermaye hariç) genel olarak ucuzlamasından yararlanarak, yerli veya yabancı rakiplerini satın alarak ya da pazarda boşluklar bırakan daha az verimli rakiplerinin iflasından faydalanarak büyümeye devam etmektedir.
Dolayısıyla, pek çok şirket sadece ayakta kalmakla meşgulken, diğerleri şimdiden geleceğe hazırlanıyor ve bir sonraki kriz nereden gelirse gelsin, bu krizi atlatmalarını sağlayacak bir güvenlik ağı oluşturmak için adımlar atıyor. Güçlü şirketler, daha da güçlenmek için çalışıyor. Bunu, gelir tablosunun her iki tarafındaki fırsatları göz önünde bulundurarak yapıyorlar: satışları artırmak ve maliyetleri optimize etmek.
Maliyetlerden tasarruf edilen her bir euro, şirketin sunduğu mal veya hizmetlerin kalitesini olumsuz etkilemediği sürece, hangi biçimde olursa olsun bir güvenlik yastığı oluşturmak için kullanılabilecek bir eurodur. Hayatının herhangi bir döneminde maddi sıkıntılar yaşamış olan herkes, endişesiz uyumanın endişeli uyumaktan daha kolay olduğunu bilir.
Bunu göz önünde bulundurursak, şu anda yaşadığımız gibi çalkantılı dönemlerde bile rahat uyuyabilmek için kendinize rahat bir mali yastık oluşturmuş olmak her zaman daha sağlıklıdır.
