Ενέργεια: Το κόστος δεν περιορίζεται μόνο στα kWh.

Ενέργεια: Το κόστος δεν περιορίζεται μόνο στα kWh.

Σε πολλές εταιρείες, όταν ο λογαριασμός του ηλεκτρικού αυξάνεται, η συζήτηση επικεντρώνεται στο προφανές: «η τιμή είναι υψηλή».

Όμως, ο πραγματικός αντίκτυπος σχεδόν ποτέ δεν περιορίζεται μόνο στα kWh.

Το κόστος αναγράφεται συνήθως (επίσης) σε:

• Συμβατικές δυναμικότητες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που δεν έχουν πλέον νόημα (ή για τις οποίες καταβάλλονται χρήματα «για κάθε ενδεχόμενο»).
• Τέλη μεταφοράς και πάγια τέλη που δεν έχουν αναθεωρηθεί εδώ και χρόνια.
• Πρόστιμα για ρεατικό ισχύ ή πλεονάζουσα ισχύ.
• Αυτόματες αναπροσαρμογές τιμών που κανείς δεν αμφισβητεί.
• Όροι που μεταφέρουν τον κίνδυνο στον πελάτη… χωρίς καν να το γνωρίζει ο πελάτης.

Και υπάρχει ένας παράγοντας που είναι ακόμη πιο δαπανηρός από όλα τα παραπάνω: η έλλειψη διακυβέρνησης.

Όταν δεν είναι σαφές ποιος λαμβάνει τις αποφάσεις (Τμήμα Προμηθειών, Οικονομικό Τμήμα, Τμήμα Λειτουργιών, Τμήμα Συντήρησης…), ο τομέας της ενέργειας μετατρέπεται σε «ουδέτερη ζώνη».

Και στην «ουδέτερη ζώνη», η σύμβαση συνήθως ανανεώνεται αυτόματα… και το κόστος αυξάνεται από μόνο του.

Η βελτιστοποίηση σε αυτή την περίπτωση δεν σημαίνει ότι «ασκούμε πίεση» στον προμηθευτή. Σημαίνει ότι κατανοούμε τη σύμβαση, μετράμε με ακρίβεια την κατανάλωση και λαμβάνουμε αποφάσεις με βάση τα δεδομένα.

Αν σας ενδιαφέρει, μοιράζομαι μια λίστα ελέγχου 12 σημείων για τον έλεγχο των συμβολαίων παροχής ενέργειας (χωρίς τεχνική ορολογία και διαρκεί μόλις 15 λεπτά).

‍

Λίστα ελέγχου (12 σημεία) για τον έλεγχο μιας σύμβασης παροχής ενέργειας

1. Τύπος σύμβασης: σταθερός, δεικτοποιημένος ή υβριδικός. Ποιο κίνδυνο αναλαμβάνετε;
2. Δομή τιμών: ποιο μέρος αφορά την ενέργεια και ποιο τα πάγια έξοδα / άλλες χρεώσεις.
3. Αναπροσαρμογή: σε ποιον δείκτη συνδέεται και με ποιον τύπο (και αν υπάρχει «κατώτατο όριο/ανώτατο όριο»).
4. Διάρκεια και ανανεώσεις: προθεσμία προειδοποίησης, αυτόματη ανανέωση, ποινή πρόωρης καταγγελίας.
5. Συμβατική ισχύς: Αντιστοιχεί στην πραγματική κατανάλωση ανά περίοδο;
6. Πρόστιμα: υπερβολική ισχύς, άεργος ισχύς, χωρητικός άεργος ισχύς κ.λπ.
7. Καμπύλη φορτίου / προφίλ κατανάλωσης: Υπάρχει δυνατότητα μετατόπισης της κατανάλωσης ή προσαρμογής των χρονικών περιόδων;
8. Ρυθμιζόμενοι όροι: Πώς μετακυλίονται και υπάρχει διαφάνεια στον λογαριασμό;
9. «Περιλαμβανόμενες» υπηρεσίες: συντήρηση, τηλεμετρία, διαχείριση… Προσθέτουν αξία ή αποτελούν κρυφές δαπάνες;
10. Μετρήσεις και δεδομένα: πρόσβαση σε ωριαία δεδομένα, πλατφόρμα, ιστορικό με δυνατότητα εξαγωγής.
11. Εσωτερική διακυβέρνηση: ποιος εγκρίνει, ποιος πραγματοποιεί τον τριμηνιαίο έλεγχο, ποιοι δείκτες απόδοσης (KPI) παρακολουθούνται.
12. Συγκρισιμότητα: μπορείτε να συγκρίνετε τις προσφορές με βάση τα ίδια κριτήρια (ίδια ισχύς, περίοδοι, τέλη, διάρκεια);

‍

Μια σημαντική προειδοποίηση σχετικά με τη χρήση εξωτερικών συμβούλων

Αυτή είναι μια λογική απόφαση, αλλά είναι σημαντικό να εξεταστεί πώς διαμορφώνεται αυτή η σχέση.

Δεν είναι ασυνήθιστο ορισμένοι μεσάζοντες να αμείβονται, εν όλω ή εν μέρει, από τους ίδιους τους προμηθευτές ενέργειας. Αυτό δεν αναιρεί την αξία του έργου τους, αλλά καθιστά επιτακτική την ανάγκη να διασφαλιστεί:

• ανεξαρτησία στην ανάλυση,
• διαφάνεια στα κίνητρα,
• και πραγματική ευθυγράμμιση με τα συμφέροντα του πελάτη.

Διότι στον τομέα της ενέργειας, εξίσου σημαντικό με την τιμή είναι το ποιος λαμβάνει την απόφαση και με βάση ποιες πληροφορίες.

Συμπέρασμα

Η ενέργεια δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια αυτόματη δαπάνη ή ως ένα καθαρά τεχνικό ζήτημα. Πρόκειται για μια απόφαση οικονομικού, συμβατικού και εσωτερικού διαχειριστικού χαρακτήρα.

Όταν οι ρόλοι είναι σαφώς καθορισμένοι, τα δεδομένα είναι διαφανή και υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια για τη σύγκριση των προσφορών, τα κόστη σταματούν να αυξάνονται «από μόνα τους» και τίθενται υπό έλεγχο.