Η πιο δαπανηρή απόφαση είναι αυτή που δεν παίρνεις

συγγραφείς

Άριελ Λέρερ

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα.

Δημοσιεύθηκε στις:

2 Ιουνίου 2026

Περιεχόμενο

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Έχω δει πολλές εταιρείες που θέλουν να αναπτυχθούν… αλλά το κάνουν καταστρέφοντας ταυτόχρονα την αξία τους.

Πέρυσι, συνεργάστηκα με μια αλυσίδα εστιατορίων γρήγορου φαγητού της Λατινικής Αμερικής.

Πολλές μάρκες, καταστήματα που ανήκουν στην εταιρεία και καταστήματα franchise, καθώς και μια εταιρεία ιδιωτικών κεφαλαίων ως μέτοχος.

Μας ανέθεσαν να εντοπίσουμε τρόπους βελτίωσης του EBITDA.

Αυτό που ανακαλύψαμε δεν ήταν κάτι καινούργιο. Όμως ήταν κρίσιμο:

Ασυνέπεια στις πολιτικές μεταξύ των ιδιόκτητων και των franchise καταστημάτων
Αγορές που βασίζονται στις σχέσεις, με υψηλό βαθμό εξάρτησης
Κόστη που διογκώνονται λόγω λειτουργικών ανεπαρκειών
Εμπορικές συμφωνίες που στερούνται διαδικασιών ελέγχου και επιθεώρησης

Και το πιο σημαντικό:το ήξεραν ήδη.

Το οργανώσαμε, το ποσοτικοποιήσαμε και προτείναμε ένα συγκεκριμένο σχέδιο:

Ανασχεδιασμός του μοντέλου προμηθειών
Μια δομημένη διαδικασία επιλογής προμηθευτών
Συνεργασία με έναν πάροχο υπηρεσιών logistics 4PL διεθνούς εμβέλειας

Ήταν μια διαρθρωτική αλλαγή.

Ο διευθύνων σύμβουλος μας άκουσε, δίστασε… και δεν πήρε καμία απόφαση.

18 μήνες αργότερα, τίποτα δεν είχε αλλάξει. Εκτός από το EBITDA, το οποίο συνέχιζε να μειώνεται.

Πολλές εταιρείες δεν αποτυγχάνουν λόγω έλλειψης διάγνωσης. Αποτυγχάνουν εξαιτίας κάτι πιο δυσάρεστου:

Ο φόβος να ληφθούν αποφάσεις που θα αλλάξουν πραγματικά την επιχείρηση.

Επειδή αυτές οι αποφάσεις:

Διακόψτε τις σχέσεις.
Δημιουργήστε εσωτερική τριβή.
Απαιτείται η εφαρμογή με ηγετικό πνεύμα.
Και να αποκαλύψει ποιος παίρνει την απόφαση.

Εκεί ακριβώς πρέπει να αναλάβει δράση το διοικητικό συμβούλιο και να σταματήσει να αποτελεί απλώς μια τυπική διαδικασία. Ένα καλό διοικητικό συμβούλιο δεν υπάρχει για να επικυρώνει αυτό που ήδη υπάρχει.