Διακυμάνσεις στις τιμές μεταφοράς: Γιατί οι επιπλέον χρεώσεις πρέπει να εξεταστούν πιο προσεκτικά

Το πιο επείγον ζήτημα που παρατηρούμε είναι οι επιβαρύνσεις καυσίμων. Δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά ο ρυθμός με τον οποίο αυξάνονται είναι σημαντικός. Ένα παράδειγμα που είδαμε πρόσφατα ήταν μια επιβάρυνση καυσίμων 8,9% την ένατη εβδομάδα του έτους. Μέχρι την 15η εβδομάδα, μόλις έξι εβδομάδες αργότερα, είχε ανέλθει στο 25,4%. Πρόκειται για μια σημαντική μεταβολή σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

‍

Και αυτό δεν περιορίζεται σε έναν μόνο τύπο μεταφοράς. Κάθε τρόπος μεταφοράς εξαρτάται από τα καύσιμα. Οι οδικές μεταφορές εμπορευμάτων, τα δίκτυα παλετών, οι θαλάσσιες μεταφορές, οι αεροπορικές μεταφορές και οι εταιρείες ταχείας παράδοσης – όλοι νιώθουν τις επιπτώσεις. Πρόσφατα είδαμε παραδείγματα επιβαρύνσεων καυσίμων από τη FedEx που κυμαίνονταν γύρω στο 50%, ενώ υπάρχουν μεγάλες διαφορές στον τρόπο με τον οποίο οι μεταφορείς υπολογίζουν και εφαρμόζουν αυτές τις επιβαρύνσεις. Το ζήτημα δεν είναι ότι κάθε επιβάρυνση μπορεί να αποφευχθεί. Στην τρέχουσα αγορά, ορισμένες αυξήσεις είναι πραγματικές. Εάν το κόστος των καυσίμων έχει μεταβληθεί, οι διαδρομές είναι μακρύτερες ή οι μεταφορείς αντιμετωπίζουν πρόσθετο λειτουργικό κίνδυνο, τότε κάποιο επίπεδο επιβάρυνσης μπορεί να δικαιολογείται.

‍

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε αύξηση πρέπει απλώς να γίνεται αποδεκτή.

Τα ερωτήματα που πρέπει να θέτουν οι επιχειρήσεις είναι: είναι λογική η επιπλέον χρέωση; Πώς υπολογίζεται; Συνδέεται με έναν διαφανή δείκτη; Επανεξετάζεται σωστά; Και, εξίσου σημαντικό, όταν αλλάξει η αγορά, θα μειωθεί η επιπλέον χρέωση τόσο γρήγορα όσο αυξήθηκε; Οι προμηθευτές συχνά βιάζονται να αυξήσουν τις επιπλέον χρεώσεις, αλλά ενδεχομένως να είναι λιγότερο πρόθυμοι όταν η κατάσταση βελτιώνεται. Εκεί ακριβώς βρίσκεται ο εμπορικός κίνδυνος. Μια προσωρινή αύξηση μπορεί να ενσωματωθεί αθόρυβα στη βάση κόστους, αν δεν παρακολουθείται ενεργά.

‍

Διαβάστε περισσότερα στο Whitepaper μας.