Alle berichten
De crisis in de Schotse horeca: wanneer hogere tarieven overleven tot een ware uitdaging maken
De Schotse regering heeft een korting van 15% op de onroerendezaakbelasting aangekondigd voor in aanmerking komende bedrijven in de detailhandel, horeca en vrijetijdsbranche, naast een overgangssteunpakket van 184 miljoen pond voor de herwaarderingscyclus van drie jaar.
Vervolgens heeft de overheid, onder druk van de sector, de steun voor horecagelegenheden met een vergunning verhoogd tot 40%. Maar de reacties van de organisaties zijn duidelijk: voor velen blijven de rekeningen stijgen.
Voor CFO’s in de horeca zijn bedrijfsbelastingen niet langer louter een vaste vastgoedkost die stilletjes onder de streep staat. Ze vormen nu een reële commerciële druk. Een druk die precies op hetzelfde moment toeslaat als looninflatie, een tekort aan arbeidskrachten, schommelingen in de energieprijzen en een toch al kwetsbare consumentenvraag.
Wat er in Schotland gebeurt, is een waarschuwing voor de hele sector. Zelfs als overheden met steunmaatregelen ingrijpen, kunnen de onderliggende kosten nog steeds sneller stijgen dan de steun kan compenseren. Een tijdelijke korting lost een structureel winstgevendheidsprobleem niet op.
De belangrijkste CFO is deze: beschouw renteverhogingen niet als iets dat je zomaar moet slikken. Beschouw ze als iets dat je kritisch moet onderzoeken.
Als de belastbare waarden zo sterk stijgen dat sommige organisaties een stijging van wel 64% melden, dan moeten financiële teams zich veel nader verdiepen in de risico’s per vestiging, de werkelijke winstgevendheid per locatie en de vraag of eerdere aannames over bezettingsgraad, bedrijfsvorm, prijsstelling en lokale exploitatiekosten nog steeds kloppen.
In deze context gaat veerkracht niet over hopen dat de situatie verbetert. Het gaat erom actie te ondernemen voordat hogere vaste kosten leiden tot lagere inkomsten.
Dat betekent dat we de vastgoedportefeuille opnieuw onder de loep moeten nemen en op locatieniveau nieuwe prognoses moeten opstellen. We moeten de kasstroom aan stresstests onderwerpen en waar nodig de waarderingen kritisch bekijken. Ook moeten we opnieuw kijken naar posten die in het verleden vaak zomaar als gewone overheadkosten werden afgedaan. Wanneer de rente sterk stijgt, wordt elke onbeheerde kostenpost belangrijker, aangezien kleine lekken kunnen leiden tot een aanzienlijke margedaling.
Het komt hierop neer: in de horeca is kostenbeheersing niet langer defensief, maar strategisch.
De organisaties die het sterkst uit deze periode tevoorschijn komen, zijn niet degenen die wachten tot het beleid gunstiger wordt. Het zijn juist degenen die hun financiële situatie gebruiken als een vroegtijdig waarschuwingssysteem om druk eerder te signaleren, sneller te handelen en hun winstmarge veilig te stellen voordat de markt hen daartoe dwingt.
Het debat over de Schotse horeca legt een bredere waarheid bloot. Steunmaatregelen kunnen de klap weliswaar verzachten, maar geven de controle niet terug.
