De zogenaamde 'tail spend' vertegenwoordigt 20% van de niet-essentiële inkooptransacties die niet actief worden beheerd of onopgemerkt blijven vanwege het grote aantal leveranciers en de beperkte interne middelen.
Het aantal gebruikers van particuliere gezondheidszorg is de afgelopen jaren blijven toenemen; sinds 2019 is het aantal met bijna 4% gestegen tot 12 miljoen mensen, zowel verzekerden als leden van onderlinge verzekeringsmaatschappijen. Dit blijkt uit het rapport ' Private Healthcare; Adding Value 2023' , dat jaarlijks wordt gepubliceerd door het Institute for the Development and Integration of Healthcare (IDIS Foundation) .
Een van de cruciale, maar vaak onderschatte problemen in de gezondheidszorg is het beheer van 'tail spend'; dit verwijst naar de 20% van de niet-essentiële inkooptransacties die niet actief worden beheerd of onopgemerkt blijven, meestal vanwege het grote aantal leveranciers en het gebrek aan interne middelen voor administratieve of financiële controle. Omdat deze uitgaven niet worden gecategoriseerd, is het moeilijk om vast te stellen waar de verliezen optreden. ERA Group We analyseren hoe 'tail spend' deze sector beïnvloedt.
Hoe pak je 'tail spend' aan?
De beste manier om de zogenaamde 'tail spend' te illustreren, is aan de hand van het Pareto-principe. Volgens dit principe wordt 80% van de uitgaven van een organisatie strategisch beheerd bij 20% van haar leveranciers. Deze 80% omvat doorgaans de kosten van materialen, gereedschap en andere uitgaven zoals verzekeringen. De resterende 20% wordt beschouwd als 'tail spend' en wordt gedaan bij 80% van de leveranciers.
Bij ERA Group Wij helpen u dit fenomeen te herkennen en hoe het kan worden omgeleid naar slimmere en effectievere investeringen:
Gefragmenteerd leveranciersmanagement
Het grote aantal leveranciers kan leiden tot een gebrek aan consistentie in prijzen en servicevoorwaarden, wat de kosten onnodig verhoogt. Daarom is het voor zorginstellingen belangrijk om hun leveranciersbestand te stroomlijnen en daarbij met name betere voorwaarden te bedingen om kosten te besparen zonder in te leveren op de kwaliteit van producten of diensten.
Hoge inzet van middelen
Een groot aantal transacties; tijd en aandacht worden besteed aan een activiteit die geen toegevoegde waarde voor het bedrijf oplevert. Inefficiënte inkoopprocessen voor kleine uitgaven betekenen een verspilling van financiële en administratieve middelen. De implementatie van geautomatiseerde inkoopsystemen verlaagt de operationele kosten, verhoogt de concurrentiekracht en maakt middelen vrij voor waardevolle investeringen zoals patiëntenzorg.
Gebrek aan inzicht in de uitgaven
Het beheersen van de uitgaven aan specifieke producten en diensten is een moeizame en vaak inefficiënte taak vanwege een gebrek aan informatie. Om dit op te lossen, is het raadzaam technologieën te gebruiken die de zichtbaarheid en traceerbaarheid van uitgaven verbeteren en zo een beter onderbouwde en strategische besluitvorming over inkoopprocessen mogelijk maken.
Zonder actief beheer kunnen zorgcentra besparingsmogelijkheden missen die in sommige uitgavencategorieën variëren van 10% tot 40%. Een optie om de effecten van onnodige uitgaven tegen te gaan, is het inschakelen van een gespecialiseerde partner die de organisatie een gedetailleerde, gepersonaliseerde analyse van de uitgavenpatronen kan bieden en onbenutte besparingsmogelijkheden kan identificeren. Deze besparingen kunnen vervolgens worden herinvesteerd in de verbetering van faciliteiten of andere cruciale aspecten. "Het niet beheren van onnodige uitgaven kan vanuit zakelijk oogpunt zeer kostbaar zijn", aldus Fernando Vázquez, consulting partner en co-area developer bij [naam van het bedrijf]. ERA Group Spanje. "Het is mogelijk om te besparen op niet-strategische aankopen, en tegelijkertijd de toelevering te stroomlijnen en onder de beste voorwaarden te garanderen. Door efficiënter te werken, word je concurrerender."
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
