Nu de hausse in de detailhandel al voorbij is, blijft de kostenstijging zijn tol eisen

Terwijl de vlucht van de detailhandel al is geland, blijft de kostenopmars zijn tol eisen

Waarom veel bedrijven pas in januari ontdekken hoeveel de verkoopcampagne werkelijk heeft gekost. Je bent net terug van een lange reis.

Je bent al wekenlang non-stop onderweg: vluchten, hotels, taxi’s, restaurants, kaartjes, extra bagage… het hoorde allemaal bij het avontuur.

Maar pas als je thuiskomt, rustig gaat zitten en je creditcardafschriften doorneemt, komt de grote verrassing:

Kostte het echt zoveel?

Bij veel bedrijven in de detailhandel gebeurt elk jaar iets soortgelijks.

Tijdens drukke periodes zoals Black Friday, Kerstmis of intensieve verkoopcampagnes ligt alle aandacht op de verkoop, het afhandelen van bestellingen en het draaiende houden van de bedrijfsvoering.

Maar de werkelijke impact wordt pas duidelijk als het allemaal voorbij is en de volledige kosten van de campagne eindelijk bekend worden gemaakt.

En dat moment valt meestal in januari.

Volgens een rapport van ERA Group is het begin van het jaar meestal geen rustige periode na de piek in de verkoop. Integendeel, juist dan komen veel kosten aan het licht die tijdens de campagne onopgemerkt zijn gebleven.

Daarom is het belangrijk om januari te halen zonder die „verborgen“ kosten.

En de beste manier om dat te doen, is door er al naar te gaan kijken voordat de campagne ten einde loopt.

De bagage waarvan je niet wist dat je die had ingecheckt

Wanneer een bedrijf een periode van piekactiviteit achter de rug heeft, lijkt het vaak alsof het alles wat mogelijk is al heeft geoptimaliseerd.

Je weet wel:

• Er wordt onderhandeld over contracten.
• Het leveranciersbestand is gestroomlijnd.
• De processen zijn vastgelegd.
• De praktijk leert echter dat winstmarges al door één enkele belangrijke beslissing teniet kunnen worden gedaan.
• Het gaat verloren in de kleine uitgaven die onopgemerkt blijven.
• Want in werkelijkheid hebben bedrijven de belangrijkste kostenposten meestal goed onder controle.
• Het zit hem in de details.
• Bijvoorbeeld wanneer:
• een leverancier past zijn tarieven enigszins aan;
• een contract dat automatisch wordt verlengd met nieuwe voorwaarden.
• een dienst die actief blijft, ook al wordt deze niet meer gebruikt.
• Dit komt vaker voor dan je zou denken.
• Softwarelicenties voor meer gebruikers dan nodig is.
• Telefoonlijnen die nog steeds in gebruik zijn, ook al is het team niet meer zo groot.
• Diensten die zijn ingehuurd voor een groeifase die inmiddels voorbij is.
• En zo lopen de kosten op zonder dat iemand het doorheeft.
• Dat is logisch.

Dit soort lekken komen vaker voor dan je zou denken, omdat organisaties tijdens piekperiodes de nadruk leggen op snelheid en efficiëntie.

Als je je haast om je vlucht te halen, kijk je soms niet eens naar de kaartlezer die de taxichauffeur je onder je neus duwt.

De tweede fase van de reis: wanneer de terugkeer begint

Er is nog een ander fenomeen dat verklaart waarom januari een moeilijke maand is voor de marges: teruggaven.

Op markten zoals de Verenigde Staten zal de waarde van geretourneerde goederen in 2025 naar schatting ongeveer 850 miljard dollar bedragen.

Terwijl november en december in het teken staan van verzendingen en verkopen, is januari de maand van de retourzendingen.

En dat houdt iets in wat vaak wordt onderschat.

Retourzendingen zijn niet alleen een kwestie van klantenservice.

Daarnaast gaat het ook om:

• logistiek
• magazijnbeheer
• extra verzendkosten
• Kortom, dit zijn exploitatiekosten die iemand moet dragen.
• De reis is voorbij.
• Maar het werk is nog niet af.

En dit alles gebeurt net nu bedrijven bezig zijn hun voorraden, cashflow en planning weer op orde te brengen na de piek in de bedrijfsactiviteiten.

Als reiziger zou ik zeggen dat het voelt alsof je je na een lange reis realiseert dat je nog steeds je hele koffer moet uitpakken, je kleren moet wassen en alles weer op orde moet brengen voordat je weer in je dagelijkse ritme kunt komen.

• Hoe het landschap van de retaillogistiek sneller verandert dan veel operationele modellen
• Sommige grote spelers op de markt vertrouwen niet langer uitsluitend op traditionele vervoerders.
• Tegelijkertijd betreden nieuwe logistieke spelers de markt, waardoor de concurrentie toeneemt.
• En dat verandert het systeem volledig.
• Het verandert ook de verwachtingen van klanten.
• Tegenwoordig zijn consumenten eraan gewend dat hun bestellingen snel en efficiënt worden geleverd.
• Omdat er meer leveranciers zijn. Meer leveringen. Elke dag komen er meer pakketten binnen.
• Daarom zijn logistiek en bezorging uitgegroeid tot een van de belangrijkste factoren in de detailhandel.

Ze zijn begonnen met het opzetten van hun eigen distributie- en bezorgnetwerken, waarbij ze gebruikmaken van alles, van hun eigen infrastructuur tot modellen die zijn gebaseerd op zelfstandige chauffeurs.

Als bedrijven hun leveringsbeloften niet regelmatig herzien, lopen ze het risico te moeten concurreren op een markt waar al andere regels gelden.

Het is alsof je een reis plant met een reisgids uit 1983; de stad is veranderd en veel van de hotels en restaurants op de kaart bestaan niet eens meer.

• De verborgen kosten van de kaart: waar veel bedrijven meer betalen zonder dat ze het doorhebben
• Er is nog een ander soort kostenpost die vaak over het hoofd wordt gezien omdat deze niet zichtbaar is in de dagelijkse bedrijfsvoering: betalingen.
• In fysieke winkels zijn transacties doorgaans vrij eenvoudig.
• Je haalt de kaart door de kaartlezer en dat is alles.
• Maar in de e-commerce ligt dat heel anders.
• Het is niet iets wat in het dagelijks leven als een groot probleem overkomt.
• Maar wanneer dit wordt vermenigvuldigd met duizenden of miljoenen transacties, begint het effect op de winstmarges aanzienlijk te worden.
• En
• dan besef je pas echt hoeveel je betaalt voor een kopje koffie op het vliegveld.

Kleine fouten in de configuratie of bij de gegevensoverdracht kunnen ertoe leiden dat een bedrijf bij elke kaartbetaling meer kosten moet betalen dan nodig is.

Het is het zakelijke equivalent van die kleine reiskosten die onbeduidend lijken, totdat je het totaalbedrag op je creditcardafschrift ziet.

Waarom het meest cruciale moment van de reis niet het begin is, maar het moment waarop erop wordt teruggekeken

Wat ik graag met jullie wil delen, is dat januari voor mij geen maand van herstel zou moeten zijn.

Het zou een maand ter vergelijking moeten zijn.

De plannen vergelijken met wat er daadwerkelijk is gebeurd.

En dat kan alleen als er het hele jaar door kleine aanpassingen zijn doorgevoerd om verrassingen aan het einde van de reis te voorkomen.

Want wat een reis duur maakt, is meestal niet het ticket of het hotel.

Dat zit meestal wel onder controle

Wat de kosten echt opdrijft, zijn de kleine uitgaven: die kop koffie. Dat flesje water bij een toeristische trekpleister. Die taxirit van twee straten omdat je verdwaald bent.

Iets soortgelijks gebeurt ook in bedrijven.

Wie deze analyse jaarlijks uitvoert, heeft een voorsprong op de concurrentie:

ze ontdekken waar de marge afbrokkelt, nog voordat het probleem structureel wordt.

Nog een laatste tip voor je volgende reis

De beste reizigers weten iets wat bedrijven zouden kunnen toepassen in hun strategie voor kostenoptimalisatie:

Het succes van een reis wordt niet alleen afgemeten aan hoe de reis zelf verloopt, maar ook aan hoe de laatste details worden afgehandeld als de reis voorbij is.

Want dan leer je pas echt iets.

Uiteindelijk gaat het erom te achterhalen via welk klein gaatje het geld weglekt. En vaak is dat gaatje makkelijker te dichten dan het lijkt.

Bedankt dat je tot hier hebt gelezen.

Als je dit artikel nuttig vond, hoor ik graag wat je ervan vindt of hoe je in jouw bedrijf met deze kosten omgaat.

Een fijne dag gewenst!