Rosnące stopy procentowe i przyszłość energetyki: co nas czeka?
W 2016 roku Chile przeżyło historyczny moment, kiedy przetarg na energię elektryczną przyniósł spadek cen o 63%. Władze zapewniły wówczas opinię publiczną, że do 2021 roku ceny prądu spadną o 20%. Obietnice te jednak nie zostały spełnione, a rozbieżności te wynikają z kilku czynników.
Pomimo znacznego wzrostu w sektorze energii odnawialnej, w tej dekadzie nie przewiduje się obniżek stawek za energię elektryczną. Zadłużenie producentów energii przekraczające 6,5 miliarda dolarów oraz brak infrastruktury do przesyłu energii odnawialnej – głównie słonecznej i wiatrowej – do głównych ośrodków konsumpcji to kluczowe czynniki wpływające na tę sytuację.
W zakresie stabilizacji stawek, zadeklarowano łącznie 7,212 mld USD, rozdzielone pomiędzy różne fundusze i opłaty. Udział kontraktów na niekonwencjonalne źródła energii odnawialnej (NCRE) utrzymuje się na niskim poziomie i stanowi zaledwie 23% obecnych kontraktów. NCRE pomogło złagodzić wzrost rachunków za energię elektryczną, a wraz z wejściem w życie kontraktów opartych na NCRE, cel, jakim jest dostarczanie bezpiecznej i czystej energii po konkurencyjnych cenach, zostanie osiągnięty.
Szacuje się, że korekty stawek za energię elektryczną dla odbiorców regulowanych wyniosą 57% dla gospodarstw domowych i 39% dla przedsiębiorstw. Wzrost ten ma wpływ na inflację, która zagraża kosztom produkcji i logistyki, wpływając na marże. Według Banku Centralnego, oczekiwany wpływ podwyżki stawek za energię elektryczną na inflację w ciągu roku szacuje się na 145 punktów bazowych, z czego 122 punkty będą bezpośrednie, a 23 pośrednie, co odpowiada efektowi pośredniemu (przeniesieniu wyższych kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, indeksacji cen do inflacji z przeszłości, zmianom siły nabywczej gospodarstw domowych, efektowi substytucyjnemu i innym).
Na przykład sektor górniczy, główne źródło dochodów Chile, odnotuje znaczny wzrost, co stanowi 19% różnicę w porównaniu z działalnością górniczą w innych krajach. W 2023 roku koszt wydobycia wynosił 107 USD za MWh, podczas gdy w innych krajach produkujących miedź średni koszt godzinowy wyniósł 90 USD. Oprócz konsekwencji finansowych dla firm z tego sektora, pojawiają się obawy dotyczące wpływu tej sytuacji na nowe projekty inwestycyjne.
Pierwsza z trzech podwyżek stawek za energię elektryczną weszła w życie w lipcu 2024 r. Środek ten natychmiast wywołał reperkusje społeczne i polityczne, ale nie został jeszcze zakończony.
Chilijski rynek energii elektrycznej charakteryzuje się naturalnym monopolem, regulowanym przez agencje takie jak Urząd Nadzoru Energii Elektrycznej i Paliw (SEC) oraz Ministerstwo Energii. Istnieją istotne bariery wejścia na rynek, takie jak wymagane inwestycje i konieczność posiadania dużej liczby klientów, aby działalność była rentowna dla różnych interesariuszy, co sprawia, że korzystniejsza jest mniejsza liczba dostawców.
Składniki chilijskiego rynku energii elektrycznej
Rynek energii elektrycznej dzieli się na trzy główne segmenty: wytwarzanie, przesył i dystrybucję. Wytwarzanie, które stanowi około 70% kosztu końcowego, jest obsługiwane przez firmy produkujące energię elektryczną z różnych źródeł, takich jak woda, wiatr, energia słoneczna i węgiel. Przesył, który stanowi 20% kosztu końcowego, odpowiada za transport energii z punktów wytwórczych do miast. Wreszcie dystrybucja, która stanowi jedynie 10% kosztu, dostarcza energię elektryczną bezpośrednio do gospodarstw domowych.
Potrzeby energetyczne firm w Chile
Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że liczy się tylko koszt, jednak wielu dyrektorów generalnych i finansowych ma dodatkowe potrzeby, takie jak kontrola i raportowanie, stałe doradztwo, definiowanie strategii zakupowych, negocjowanie umów oraz ograniczanie i zabezpieczanie ryzyka.
Na ERA Group , mamy doświadczenie w niezliczonej ilości projektów optymalizacji energetycznej Zakupy / Zaopatrzenie i konsumpcji — wartości, którą przekazaliśmy naszym klientom.
