Cele, taryfy i technologia: trzy czynniki presji na łańcuch dostaw w 2026 r.

Artykuł przetłumaczony na język hiszpański bezpośrednio z artykułu na stronie internetowej Monte e Freitas autorstwa Sary Monte e Freitas

Dla menedżerów łańcucha dostaw „biznes jak zwykle” oznacza jedno: stale rosnącą nieprzewidywalność.

Pierwszy miesiąc roku wystarczył, aby Trump wprowadził w życie nową rundę ceł, w sytuacji ciągłej niestabilności geopolitycznej na świecie.

To, co wcześniej określano jako „bezprecedensowe”, stało się powszechne.

Miesiąc po miesiącu, rok po roku niepewność jest częścią naszej pracy.

Mimo że niepewność ta utrudnia formułowanie konkretnych prognoz, jakie są ogólne trendy, które najprawdopodobniej będą charakteryzować ten sektor w nadchodzącym roku?

Jak mogą się do tego przygotować menedżerowie łańcucha dostaw?

‍

1. Cele:

Oczekuje się, że w tym roku cele dotyczące łańcucha dostaw będą bardziej wymagające.

Zespoły finansowe domagają się redukcji kosztów, dział operacyjny potrzebuje krótszych terminów realizacji, a dział sprzedaży wymaga gwarancji dostępności zapasów — często wszystko to w tym samym czasie.

Oznacza to, że od menedżerów łańcucha dostaw oczekuje się wykonywania większej ilości zadań mniejszym nakładem pracy, a jednocześnie muszą oni radzić sobie ze wskaźnikiem punktualności przewoźników, który w 2025 r. osiągnął rekordowo niski poziom.

Konkurencja jest niezwykle duża, a przedsiębiorstwa coraz częściej tracą klientów i kontrakty z powodu opóźnionych lub niepewnych dostaw.

Rosnąca zmienność w szczególności zwiększyła presję na menedżerów łańcucha dostaw, którzy muszą dywersyfikować sieć dostawców, a tym samym zmniejszać zależność od jednego dostawcy i związane z tym ryzyko.

Dlatego też menedżerowie łańcucha dostaw muszą mieć solidną wiedzę na temat dostępnych opcji transportowych, szlaków handlowych i trendów rynkowych, aby określić sposób osiągnięcia tych celów.

Osiągnięcie konkretnych ulepszeń zależy jednak od posiadania danych dotyczących łańcucha dostaw, które są Niezależny , ujednolicone, ujednolicone i dokładne.

Pozwala to zidentyfikować miejsca, w których marnowane są pieniądze i miejsca, w których występuje ryzyko, np. które kontenery wiążą się z powtarzającym się ryzykiem generowania kosztów przestoju, a także jakie decyzje biznesowe można podjąć w celu poprawy marż i poziomu usług.

‍

2. Taryfy:

Cła stały się jednym z głównych tematów rozmów w tym roku.

I czy to z inicjatywy Trumpa (najpewniej) czy innych krajów, będą one atopowe, a takich przypadków będziemy obserwować jeszcze więcej w przyszłym roku.

Przeprowadzone w grudniu 2025 r. coroczne badanie McKinsey’a wśród globalnych liderów łańcucha dostaw ujawniło, że głównym zmartwieniem jest „potencjalny wpływ taryf na wiele najważniejszych przepływów handlowych na świecie”, a 82% ankietowanych stwierdziło, że ich łańcuchy dostaw odczuwają skutki nowych taryf.

Cła mają wpływ nie tylko na handel mający początek w Stanach Zjednoczonych lub przeznaczony dla Stanów Zjednoczonych;

inne kraje i regiony również podejmują własne działania w celu zarządzania tymi zmianami.

Nawet po zawarciu umowy stawki taryfowe mogą zostać nagle zmienione, gdy osiągnięty zostanie cel lub pojawi się nowy spór.

W tym ciągle zmieniającym się otoczeniu, bycie o krok przed innymi może wydawać się ciężką walką.

Jednak większa kontrola i przejrzystość zagregowanych danych łańcucha dostaw, obejmujących m.in. wyniki przewoźników powiązane z umowami transportowymi, może złagodzić tę presję, ułatwiając podejmowanie bardziej świadomych decyzji i dając menedżerom łańcucha dostaw pewność co do ich działań: dokładnie wiedzą, co się wydarzyło.

Dzięki takiemu zaufaniu menadżerowie mogą podejmować decyzje szybciej i z większą przejrzystością w kwestii taryf.

Buduje również przekonanie, że potrafią dostosować się do sytuacji i znaleźć rozwiązania w obliczu nagłych zmian.

Z drugiej strony, jeśli nie można uzyskać dostępu do informacji, takich jak dokładna lokalizacja przesyłek w dowolnym momencie lub różne koszty dostawców w porównaniu z historią ich realizacji, utrzymanie takiego zaufania staje się skomplikowane.

Decyzje podejmowane są w ciemno i to właśnie wtedy cła mogą stać się jeszcze większym problemem.

‍

3. Technologia:

Menedżerowie łańcucha dostaw stają w obliczu paradoksu: na rynku dostępna jest ogromna liczba platform technologicznych, ale wybór niewłaściwego rozwiązania może opóźnić działalność operacyjną o lata.

Ze względu na długi czas wdrażania, wysokie koszty i skomplikowaną integrację, decyzje dotyczące technologii nigdy nie miały tak dużego znaczenia.

Pytanie nie brzmi już, czy wdrożyć nową technologię, ale jak zidentyfikować rozwiązania, które zapewnią wymierną wartość, nie wymagając lat wdrażania ani zakłócania bieżących operacji.

Potencjalny paraliż w podejmowaniu decyzji wynikający z tak wielu opcji może wyjaśniać, dlaczego inwestycje w technologie zwalniają (kolejny wniosek z badania McKinsey).

Dla menedżerów łańcucha dostaw, którzy i tak zarządzają przeciążonymi zespołami i trwającymi projektami wdrożeniowymi, ryzyko wiąże się nie tylko z wyborem niewłaściwej platformy, ale także z utraconymi kosztami czasu i zasobów.

Wdrożenie trwające 12 miesięcy, które odciąga kluczowy personel od codziennych operacji, może być bardziej szkodliwe niż ręczne procesy, które ma zastąpić.

Pytanie brzmi: jaką technologię można zintegrować bez zakłócania działalności operacyjnej?

Większość łańcuchów dostaw nie została stworzona z myślą o wykorzystaniu potencjału sztucznej inteligencji.

Dane są izolowane w silosach, nie są standaryzowane, technologie nie są połączone, informacje nie są prawidłowo aktualizowane, a infrastruktura po prostu nie jest przygotowana na wykorzystanie dzisiejszych możliwości.

Agentowa sztuczna inteligencja i zaawansowana automatyzacja obiecują dużą wartość, ale jeśli firmy nie będą dysponować odpowiednią technologią łańcucha dostaw, która skutecznie ujednolici dane i umożliwi analizę w czasie rzeczywistym, postęp taki jak agenci AI nie będzie w stanie przynieść rezultatów.

Technologie te muszą zostać zintegrowane z systemem, który już funkcjonuje z wysoką wydajnością.

‍

4. Zmniejszanie ciśnienia:

Niepewność i zakłócenia są nieodłączną częścią łańcuchów dostaw.

W nadchodzącym roku jednym z głównych trendów w branży będzie presja związana z realizacją celów, zarządzaniem zmieniającymi się taryfami i inwestowaniem w technologie, które przynoszą wartość dodaną, a nie powodują kolejnych zakłóceń.

Tym, co odróżnia liderów, którzy potrafią sobie z tym poradzić, od tych, którzy mają z tym trudności, niekoniecznie jest wielkość budżetu lub możliwości zespołu.

To szybkość podejmowania decyzji, wspierana przez ujednolicone dane w czasie rzeczywistym.

Czy potrafisz odpowiedzieć na ważne pytania w ciągu kilku minut, a nie dni?

Czy w przypadku zmiany taryf jesteś w stanie natychmiast ocenić wpływ tej zmiany na zapasy w transporcie?

Czy po zaostrzeniu celów możesz zidentyfikować dostawców lub przewoźników, którzy nie realizują swoich celów?

A przy ocenie nowych technologii, czy potrafisz odróżnić platformy, które integrują się szybko, od tych, które wymagają wieloletnich wdrożeń?

Nie wymaga to wymiany istniejących systemów ani podejmowania się projektów transformacyjnych, które trwają latami.

Zamiast tego wymaga połączenia danych, które już istnieją, ale obecnie pozostają rozproszone po portalach przewoźników, arkuszach kalkulacyjnych spedytorów i łańcuchach wiadomości e-mail.

Presja nie zniknie, ale możliwa jest jasność myślenia, niezbędna, aby stawić jej czoła.

‍

‍