Bycie liderem nie polega na posiadaniu wszystkich odpowiedzi.
Chodzi o stworzenie kontekstu, w którym pojawią się odpowiedzi.
Przez długi czas myliliśmy przywództwo z kontrolą. Uważaliśmy, że dobry lider to ktoś, kto wie więcej, mówi pierwszy lub podejmuje decyzje za wszystkich. Z biegiem lat (i po kilku złożonych projektach) zrozumiałem, że przywództwo polega na projektowaniu środowiska, w którym inni mogą myśleć lepiej.
Nie chodzi o kierowanie, ale o organizację chaosu tak, aby wyłoniła się jasność.
„Przywódca nie jest bohaterem. Jest architektem kontekstów”. [Paula Molinari]
Z mojego doświadczenia wynika, że oznacza to:
- Tworzenie prostych procesów dających autonomię.
- Skupienie się na miejscu rozproszenia.
- I budowanie zaufania jako cennego atutu firmy.
Ponieważ gdy kontekst jest dobrze skonstruowany, zespoły nie potrzebują ciągłych instrukcji. Samodzielnie podejmują mądre decyzje.
A to w dłuższej perspektywie przekłada się na poprawę wszystkiego: wyników, kultury organizacyjnej, a nawet niewidocznych kosztów odejść pracowników.
Dobre przywództwo nie polega na mnożeniu siebie, lecz na sprawianiu, by twoja obecność w każdym szczególe była zbędna.
Czy się zgadzasz? Jak definiujesz przywództwo, które naprawdę przynosi rezultaty?
