Laatst, toen ik mijn hond uitliet, zag ik een vader met twee kinderen op de fiets – een meisje van ongeveer 7 en een jongere jongen, misschien 5 – op een hoek staan; ze waren aan het discussiëren over welke kant ze op moesten.
Het meisje wilde naar het oosten; de jongen wilde naar het zuiden. Omdat ze het niet eens konden worden, stelde de vader voor om een muntje op te gooien. Zij stemde meteen toe; hij aarzelde, maar gaf uiteindelijk toe.
Ze speelden drie keer:
Papier tegen steen: het meisje won.
Steen tegen schaar: ze won opnieuw.
Schaar tegen papier: derde overwinning
Geluk? Misschien. Maar het leek me dat het meisje – met een paar jaar voorsprong en al heel wat „spelletjes“ op haar naam – de keuzes van haar broer al aanvoelde. Ze wist het niet zeker, maar ze had een intuïtie die voortkwam uit ervaring.
En ik bedacht hoe dit lijkt op wat we bij ERA Group doen: je beschikt nooit over alle informatie; maar omdat we in honderden projecten hebben gezien dat patronen zich herhalen, is het geen giswerk, maar een onderbouwde inschatting.
Soms maakt kennis van het spel en de spelers het verschil.
Heb je dat ook wel eens meegemaakt: dat anderen denken dat het geluk was, terwijl jij weet dat het eigenlijk komt doordat je die situatie al eens eerder hebt meegemaakt?
