Δύο στις τρεις εταιρείες στις ΗΠΑ θεωρούν ήδη ότι το κόστος της ενέργειας μειώνει τα περιθώρια κέρδους τους.
Το ερώτημα δεν είναι αν αυτό θα φτάσει στην Κεντρική Αμερική. Το ερώτημα είναι αν έχει ήδη φτάσει και κανείς στην εταιρεία του δεν το μετράει.
Η πιο πρόσφατη έρευνα « CFO » του Πανεπιστημίου Duke και της Ομοσπονδιακής Τράπεζας του Ρίτσμοντ το επιβεβαιώνει: οι οικονομικοί διευθυντές αναθεώρησαν προς τα πάνω τις προβλέψεις τους για το μοναδιαίο κόστος του 2026 κατά επιπλέον +1,1 ποσοστιαίες μονάδες. Ο κύριος παράγοντας δεν είναι οι δασμοί σε αφηρημένο επίπεδο, αλλά το ενεργειακό κόστος που απορροφάται εσωτερικά, χωρίς να μετακυλίεται στον πελάτη.
Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ότι αυξάνονται τα κόστη. Είναι ότι αυξάνονται σε κατηγορίες που κανείς δεν ελέγχει διεξοδικά.
Τηλεπικοινωνίες, ασφάλειες, μεταφορές, επαγγελματικές υπηρεσίες – συμβάσεις που υπογράφηκαν πριν από 18 ή 24 μήνες, ορισμένες χωρίς να έχει ληφθεί κάποια συγκριτική πρόταση από τότε. Όχι επειδή η ομάδα είναι αμελής, αλλά επειδή η καθημερινή πίεση δεν αφήνει ποτέ περιθώρια για μια τέτοια επανεξέταση.
Πριν από μερικούς μήνες συνεργαστήκαμε με μια εταιρεία διανομής στη Γουατεμάλα στο πλαίσιο ενός ελέγχου των δαπανών της στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Κανείς δεν είχε εξετάσει διεξοδικά αυτά τα τιμολόγια τα τελευταία δύο χρόνια. Οι εξοικονομήσεις που εντοπίστηκαν ξεπέρασαν το 30% των συνολικών δαπανών σε αυτή την κατηγορία.
Ο πληθωρισμός των τιμών δεν εκδηλώνεται πάντα ως ορατή αύξηση του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (CPI). Μερικές φορές εκδηλώνεται ως το άθροισμα των συμβάσεων που κανείς δεν επαναδιαπραγματεύτηκε όταν η αγορά άλλαξε.
Η προστασία του περιθωρίου κέρδους δεν ξεκινά με τη μείωση του μισθολογικού κόστους. Ξεκινήστε με το να γνωρίζετε ακριβώς πόσα πληρώνει η εταιρεία σας — σε κάθε κατηγορία — και αν το ποσό αυτό αντανακλά ακόμα τις σημερινές τιμές της αγοράς.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που η εταιρεία σας πραγματοποίησε αυτή την αξιολόγηση;
Κατεβάστε το υλικό
